คุณภาพจิต

[รสมน]

จงพยายามให้เวลากับตัวเองด้วย
เอาใจใส่เรื่องสุขภาพจิต คุณภาพจิต
นี่ก็เป็นหน้าที่ การคิดแต่เรื่องภายนอก
พระพุทธองค์เปรียบเทียบเหมือนกับคน
มีตาดวงเดียว หรือคิดแต่เรื่องภายใน
ก็เหมือนกับคนมีตาดวงเดียว พิการทั้งสอง
กรณี คนสมบูรณ์มีตาสองดวง ขยันขันแข็ง
ในหน้าที่การงานของตน แต่ไม่ละเลย
ในการฝึกอบรมภายใน รู้จักกาล รู้จักเวลา
ในการพูดการจา รู้จักเวลาควรพูด
เวลาควรนิ่งเสีย รู้จักเวลาควรคัดค้าน
รู้จักเวลาควรคล้อยตาม เวลาควรตักเตือน
เวลาควรรับฟัง การรู้จักเวลามีความสำคัญ
ทั้งในการสัมพันธ์กับคนอื่นและการปฏิบัติ
ของตัวเอง เช่นนั่งสมาธิภาวนา บางครั้ง
ต้องให้กำลังใจตัวเอง เมตตาตัวเอง
บางทีก็ต้องดุ ต้องว่าตัวเองแรงๆ หน่อย
ไม่มีอุบายปฏิบัติสำเร็จรูปที่เราสามารถ
หยิบมาใช้ในทุกกรณี ต้องฝึกให้ถนัด
รู้วาระจิตของตน ปรับการปฏิบัติให้พอดี
กับปัญหาเฉพาะหน้า ...
...
สมเด็จพระมหาพัชรญาณมุนี
พระอาจารย์ชยสาโร





"หลายคนที่มาวัดป่าสุคะโต เมื่อมาครั้งแรกมักจะพูดคล้ายๆกันว่า ที่นี่สงบมาก
และอยากจะมาอีก การที่เขาพูดเช่นนี้ ไม่เพียงแสดงว่าเขาชอบความสงบเท่านั้น
แต่ยังบ่งบอกว่าความสงบเป็นของหายากสำหรับเขา หลายคนจึงรู้สึกประทับใจเมื่อสัมผัสความสงบของที่นี่

หลายคนอาจไม่เคยรู้ว่าตัวเองว่าชอบความสงบ จนกระทั่งมาพบความสงบที่วัดป่าสุคะโต แล้วรู้สึกว่านี่แหละคือสิ่งที่ตัวเองปรารถนา เพราะส่วนลึกของผู้คนต่างโหยหาความสงบกันทั้งนั้น โดยเฉพาะคนยุคนี้ ซึ่งมีความไม่สงบเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว

บางอย่างถ้าเราไม่เคยเจอ เราอาจไม่รู้ว่าต้องการสิ่งนั้น แต่พอได้เจอก็พบว่า ใช่เลย เช่นเดียวกับที่สตีฟ จ๊อบส์ เคยพูดว่า
'คนที่ยังไม่เจอไอแพด ก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองต้องการไอแพด' แต่พอเห็นแล้วก็บอกว่า ใช่เลย นี่คือสิ่งที่ตัวเองต้องการมาตลอดชีวิต

คนส่วนใหญ่มักจะไม่รู้ว่าต้องการอะไร จนกว่าจะได้เห็นสิ่งนั้น แต่ไอแพดก็เป็นเพียงสิ่งของที่ให้ความสุขได้ชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น ส่วนความสุขจากความสงบนั้นยั่งยืนถาวรกว่า"

จากหนังสือ: ใบไม้ไหว ใจนิ่งสงบ
พระไพศาล วิสาโล






“เราเผลอไปนาทีหนึ่ง ก็เป็นบ้าไปนาทีหนึ่ง
เราไม่มีสติสองนาที เราก็เป็นบ้าสองนาที
ถ้าไม่มีสติครึ่งวัน เราก็เป็นบ้าอยู่ครึ่งวัน
เป็นอย่างนี้ สตินี้คือความระลึกได้ เมื่อเรา
จะพูดจะทำอะไร ต้องรู้ตัว เราทำอยู่
เราก็รู้ตัวอยู่ ระลึกได้อยู่อย่างนี้ คล้ายๆ
กับเราขายของอยู่ในบ้านเรา เราก็ดูแลของ
ของเราอยู่ คนจะเข้ามาซื้อของหรือจะมา
ขโมยของของเรา ถ้าเราสะกดรอยมันอยู่
เสมอ เราก็รู้เรื่องว่า คนคนนี้มันมาทำไม
เราจับอาวุธของเราไว้อยู่อย่างนี้ คือเรา
มองเห็น พอขโมยมันเห็นเรา มันก็ไม่กล้า
จะทำเรา อารมณ์ก็เหมือนกัน ถ้ามีสติรู้อยู่
มันจะทำอะไรเราไม่ได้ อารมณ์มันจะทำให้เรา
ดีใจอยู่อย่างนี้ ตลอดไปไม่ได้ มันไม่แน่นอน
หรอก เดี๋ยวมันก็หายไป จะไปยึดมั่นถือมั่น
ทำไม อันนี้ฉันไม่ชอบ อันนี้ก็ไม่แน่นอนหรอก
ถ้าอย่างนี้ อารมณ์นั้น มันก็เป็นโมฆะเท่านั้น
เราสอนตัวของเราอยู่ เรามีสติอย่างนี้
เราก็รักษาอย่างนี้เรื่อยๆ ไป ทำเรื่อยๆ ไป
ตอนกลางวัน ตอนกลางคืน ตอนไหนๆ ก็ตาม
เมื่อเรายังมีสติอยู่ เมื่อนั้นแหละ
เราได้ภาวนาอยู่” ...
...
พระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท)
วัดหนองป่าพง อุบลราชธานี






“..การปฏิบัติต่อร่างกายด้วยวิธีต่าง ๆ ก็ต้องได้รับการอบรมสั่งสอน การปฏิบัติต่อจิตใจก็ต้องได้รับการอบรมสั่งสอน ถ้าไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาเท่าที่ควร ก็ต้องทำผิดจริง ๆ ด้วย โดยไม่เลือกเพศวัยและชาติชั้นวรรณะใด ๆ เลย เพราะสามัญมนุษย์เราเป็นเหมือนเด็ก ซึ่งต้องได้รับการดูแลและอบรมสั่งสอนจากผู้ใหญ่อยู่ทุกขณะจึงจะปลอดภัยและเจริญเติบโตได้ คนเราใหญ่แต่กาย ใหญ่แต่ชาติ ใหญ่แต่ชื่อ ใหญ่แต่ยศ ใหญ่แต่ความสำคัญตน แต่ความรู้ความฉลาดที่จะทำตนให้ร่มเย็นเป็นสุขทั้งทางกายและทางใจโดยถูกทาง ตลอดผู้อื่นได้รับความร่มเย็นเป็นสุขด้วย นั่นไม่ค่อยเจริญเติบโตด้วยและไม่สนใจบำรุงให้ใหญ่โตอีกด้วย จึงเกิดความเดือดร้อนกันอยู่ทุกหนทุกแห่ง โดยไม่เลือกเพศวัยและชาติชั้นวรรณะอะไรเลย..”

ภูริทตฺตธมฺโมวาท
พระครูวินัยธร (หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต) วัดป่าสุทธาวาส อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร
(พ.ศ.๒๔๑๓-๒๔๙๒)






ความอิจฉาคนอื่น นั่นละทุกข์ใหญ่
มันคอยจะระแวงริษยาอาฆาตความดีผู้อื่น
เขาจะเอ็ดดีก็ติ เขาจะสร้างบุญก็นินทา
พอเขาพลาดมาตัวอิจฉามันก็เหยียบเขา
นี่ละคนเนาะคน ถ้าบ่พยายามขัดถูตัวอิจฉาออกจากจิตจากใจ
มันทุกข์ถึงวันตายเนาะ!!!

#หลวงปู่จื่อ พันธมุตโต