จิตปรุงแต่ง

[รสมน]

ในการทำงานหากเรามีศีล มีสติ มีปัญญา การทำงานของเราก็จะทำได้ดีและพัฒนาก้าวหน้า"
โอวาทธรรมหลวงปู่ประสาร สุมโน วัดป่าหนองไคร้ ต.หนองหิน อ.เมือง จ.ยโสธร






“..คนดีแต่ละคนมีคุณค่ามากกว่าเงินเป็นก่ายกองและเห็นคุณค่าแห่งความดีของตนที่จะทำต่อไปมากกว่าเงิน แม้จะจนก็ยอมจน ขอแต่ให้ตัวดีและโลกมีความสุข แต่คนโง่ชอบเงินมากกว่าคนดีและความดี ขอแต่ได้เงินแม้ตัวจะเป็นอย่างไรไม่สนใจคิดถึงจะชั่วช้าลามกหรือแสนโสมมเพียงไรก็ตาม ขนาดนายยมบาลเกลียดกลัวไม่อยากนับเข้าบัญชีผู้ต้องหา กลัวจะไปทำลายสัตว์นรกด้วยกันให้เดือดร้อนชิบหายก็ไม่ว่า ขอแต่ได้เงินก็เป็นที่พอใจ ส่วนจะผิดถูกประการใด ถ้าบาปมีค่อยคิดบัญชีกันเองโดยเขาไม่ยุ่งเกี่ยวคนดีกับคนชั่วและสมบัติเงินทองกับธรรม คือคุณงามความดีผิดกันอย่างนี้แล ใครมีหูมีตาก็รีบคิดเสียแต่บัดนี้ อย่าทำให้สายเกินไป จะหมดทางเลือกเฟ้น การให้ผลก็ต่างกันสุดแต่กรรมของตนจะอำนวย จะทักท้วงหรือคัดค้านไม่ได้ กรรมอำนวยให้อย่างใดต้องยอมรับเอาอย่างนั้น ฉะนั้นสัตว์โลกจึงต่างกัน ทั้งภพกำเนิด รูปร่าง ลักษณะ จริต นิสัย สุข ทุกข์ อันเป็นสมบัติประจำตัวของแต่ละราย แบ่งเบาแบ่งหนักกันไม่ได้ ใครมีอย่างไรก็หอบหิ้วไปเอง ดีชั่ว สุขทุกข์ก็ยอมรับ ไม่มีอำนาจปฏิเสธได้ เพราะไม่ใช่แง่กฎหมาย แต่เป็นกฎของกรรม..”

ภูริทตฺตธมฺโมวาท
พระครูวินัยธร (หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต) วัดป่าสุทธาวาส ต.ธาตุเชิงชุม อ.เมือง จ.สกลนคร (พ.ศ.๒๔๑๓-๒๔๙๒)






#บุญที่ทำกับผู้ทรงศีลทรงธรรม
"... และบุญที่ทำกับผู้มีพระคุณ เช่นพ่อแม่ ญาติพี่น้อง ครูบาอาจารย์ บุญกุศลนี้จะติดตามบุคคลนั้น ไปจนถึงวันที่บุคคลนั้น
เข้าสู่พระนิพพาน

... ตรงกันข้ามเช่นเดียวกัน บาปอกุศล
ที่ได้ทำต่อท่านผู้ทรงศีลทรงธรรมและ
ท่านผู้มีพระคุณ บาปอกุศลเหล่านี้
ก็จะติดตามส่งผลให้บุคคลนั้น ได้รับผลกรรมชั่วของตนเอง จนถึงวันเข้าสู่พระนิพพานเหมือนกัน ...”
-----------------------------------
#หลวงปู่ชอบ_ฐานสโม
วัดป่าสัมมานุสรณ์ บ้านโคกมน ต.ผาน้อย
อ.วังสะพุง จ.เลย (พ.ศ.๒๔๔๔ - ๒๕๓๘)






“...เราจะไปเกิดในที่ดีมันยากแล้ว บุญมันบ่ถึงเขา เราต้องทำเอา เกิดเป็นมนุษย์เป็นสัตว์อันสูงสุด ก็เป็นเพราะ ปุพเพกะตะปุญญะตา บุญหนหลังมาติดตามตนให้เกิดเป็นผู้สมบูรณ์บริบูรณ์ ครั้นเป็นผู้สมบูรณ์แล้วก็ อัตตะสัมมาปะณิธิ ให้ตั้งตนอยู่ในที่ชอบ อย่าไปตั้งตนอยู่ในที่ชั่ว รักษาศีล ให้ทาน หัดทำสมาธิอย่าให้ขาด ศีลห้ารักษาให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ศีลแปดให้รักษา ให้พากันภาวนาอยู่ สมาธิมันไม่มีที่อื่น ให้นั่งภาวนา พทโธ ๆ ไม่ต้องร้องให้มันแรงดอก ให้มันอยู่ในใจซื่อ ๆ ดอก การภาวนาก็เป็นอริยทรัพย์ภายใน มันจะติดตามไปทุกภพทุกชาติ ติดไปสวรรค์ ลงมามนุษย์ มาตกอยู่ในที่มั่งคั่งสมบูรณ์บริบูรณ์ ไม่ยากไม่จน ทรัพย์อันนี้ติดตามไป บ่มีสูญหายดอก ตามไปจนสิ้นภพสิ้นชาติ...”

อนาลโยวาท
หลวงปู่ขาว อนาลโย
วัดถ้ำกลองเพล อำเภอเมือง จังหวัดหนองบัวลำภู







ใครเพียร ใครอาจหาญ ใครอดทน ...
ในการต่อสู้กับกิเลสตัวฝืนธรรมอยู่ตลอดเวลา
ผู้นั้นจะเจอร่มเงาแห่งความสงบเย็นใจ
ในโลกนี้ ในบัดนี้ และในดวงใจนี้
ไม่เนิ่นนานเหมือนการท่องเที่ยว
ที่เจือไปด้วยสุข ด้วยทุกข์
อยู่ทุกภพ ทุกชาติ ไม่มีวันจบสิ้น
...
หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต




“..จิตคิด จิตเกิด จิตไม่คิด
จิตไม่เกิด
จิตคิด จิตถูกทำลาย จิตไม่คิด
จิตไม่ถูกทำลาย
จิตปรุงแต่ง จิตถูกทำลาย จิตไม่ปรุงแต่ง
จิตไม่ถูกทำลาย
จิตแสวงหา จิตถูกทำลาย จิตไม่แสวงหา
จิตไม่ถูกทำลาย
จิตปรารถนา จิตถูกทำลาย จิตไม่มีความกำหนัด จิตไม่ถูกทำลาย

ทิ้งหมด รู้หมด ทิ้งหมด ได้หมด
ไม่ทิ้งเลย ไม่รู้เลย ไม่ทิ้งเลย ไม่ได้เลย

ทรงจิตเข้ามรรคจิต แล้วจิตพิจารณาจิต
รู้ธรรมในจิต แล้วถนอมมรรคจิต
จงทำให้ชำนิชำนาญ

จิตอบรมจิต รู้ธรรมภายในจิต แล้วอบรมธรรมในธรรมภายในจิต ผู้รู้ไม่คิด ผู้คิดยังไม่รู้
รู้แล้วไม่ต้องคิด ก็เกิดปัญญา

เอาธรรม มาอบรมธรรม รู้ธรรม ในธรรม
เอาธรรมชาติ มาปฏิบัติธรรมชาติ ให้รู้ธรรมชาติ ในธรรมชาติ เอาธาตุ มาปฏิบัติธาตุ
ให้รู้ธาตุ ในธาตุ เอาธรรม อบรมในธรรม
เอาจิต อบรมจิต ให้รู้ธรรม ภายในจิต

รู้แล้ว ละวาง ปล่อยทิ้ง และไม่อาลัย
และไม่ยึดมั่นธรรมต่างๆ
ธรรมที่เกิดขึ้นภายในจิต ทั้งฝ่ายดี และ
ฝ่ายชั่ว บาปบุญ เปรียบเหมือนมายา เกิดขึ้นแล้วดับ ปล่อยทิ้งทั้งสอง

มีแต่ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน สิ้นแห่งความรู้
หุบปากเงียบ อิ่มในธรรม ธรรมเติมธรรม ไม่มีธรรมนั่นคือธรรม

อย่าปล่อยให้จิตปรุงแต่งมากนัก ข้อสำคัญ
ให้รู้จักจิต ของเรา เท่านั้นเอง

เพราะว่าจิต คือ "ตัวหลักธรรม"
นอกจากจิตแล้ว ไม่มีหลักธรรมใดๆเลย

ภาวนามากๆ แล้วจะรู้ถึงความเป็นจริง
เท่านั้นเอง...ไม่มีอะไรมากมาย... มีเท่านั้น
เปล่า...เปล่า...บริสุทธิ์..”

โอวาทธรรมคำสอน
พระราชวุฒาจารย์
(หลวงปู่ดูลย์ อตุโล)
วัดบูรพาราม อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ (พ.ศ.๒๔๓๑-๒๕๒๖)
คัดลอกจากหนังสือหลวงปู่ฝากไว้







ผู้สะสม เป็นทุกข์ในโลก
ผู้ปล่อยวาง เป็นสุขทุกเมื่อ
...
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี






จิตของพระอริยะเจ้า จิตของพระพุทธเจ้า ไม่หวั่นไหวต่อโลกธรรม
มีลาภก็ไม่มีความยินดี เสื่อมลาภก็ไม่มีความยินร้าย
ความสรรเสริญ พระพุทธเจ้าก็บ่ตื่น นินทา
พระพุทธเจ้าก็บ่โศกเศร้าเสียใจ ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ
จึงว่า มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ
มีสรรเสริญ มีนินทา มีสุข มีทุกข์
#เหล่านี้แปดอย่างนี้...

พระพุทธเจ้าและสาวก ไม่มีความยินดีและโศกเศร้า
ไม่มีความหวั่นไหว ไม่มีความยินดี ยินร้าย กับอารมณ์แปดอย่าง
นี่ละ จึงว่าจิตประเสริฐ จิตเกษม

หลวงปู่ขาว อนาลโย